Gepost op

Waarom doe je dit?

waarom doe je dit

Waarom doe je dit? Dat wordt me natuurlijk regelmatig gevraagd als men vragen stelt over de stichting. En ik geef dan vaak toch wel een beetje hetzelfde antwoord: “omdat ik graag mensen help, omdat ik aan mensen wil laten zien dat zij gezien worden en dat ook zij alles waard zijn”.

Dat is het meest directe antwoord, zonder alle voorafgaande pieken en dalen uit mijn leven en zonder de opsomming van alle boeken die ik gelezen heb en levenslessen die ik heb ondervonden. Zonder een overzicht van alle ellende die ik gezien heb. Maar vooral ook zonder de behoefte die in mij zelf leeft.  Want het is waar wat men zegt: “je grootste passie is misschien wel tegelijk je grootste angst, of je grootste uitdaging”.

Als ik terugkijk op mijn werk kan ik zeggen dat mijn passie altijd met mensen helpen te maken heeft gehad. Zorgen voor mensen, klein of groot. Een gevoel van eigenwaarde stimuleren, mensen helpen om in hun kracht te gaan staan en helpen inzien dat je goed bent zoals je bent. Dat was mijn drijfveer als hulpverlener, als collega op het werk, mijn drijfveer als manager of coordinator van een team en het was en is nog steeds mijn drijfveer als partner, moeder, vriendin, buurvrouw, kennis of wat dan ook.

Maar waarom doe je dit? 

Dat was iets waar ik jaren geleden over na ging denken door een filmpje op youtube van Simon Sinek. Hij stelt dat er voor iedereen een waarom is, of dat er in ieder geval een waarom moet zijn. Want die waarom is je drijfveer om te doen wat je doet, waarom je wilt wat je wilt. Dat waarom is je motivatie, je kracht maar het is tegelijk ook vaak jouw wens, je uitdaging, misschien zelfs wel je angst of je pijn.

Om antwoord te geven op de vraag “waarom doe je dit” lijkt zo makkelijk, maar dat waarom komt vaak van dieper dan je denkt. Voor mij wel, daar ben ik in de afgelopen jaren wel achter gekomen. Ik wil mensen laten zien dat ik hen zie, dat ik er voor hen ben omdat ook zij het waard zijn.

Omdat dat (ook) mijn stukje verdriet is.

Als kind heb ik vaak het gevoel gehad dat ik niet gezien werd, niet belangrijk genoeg was. Ik heb me heel lang onzichtbaar gevoeld en onzichtbaar gemaakt. Je groeit op met een gevoel van er niet bij horen en ontwikkelt een onzekerheid of wat je zegt, doet en wilt wel goed genoeg is.

Het komt erop neer dat het verbinden en helpen van mensen voor mij fijn voelt, omdat ik zelf ook tegelijk die verbinding en hulp zoek en vind. Daar groei ik van, daar groeit iedereen van. Het gevoel van iedereen is welkom, je hoort erbij en je bent helemaal goed genoeg is een gevoel wat we als mensen nodig hebben. Wat kracht en zelfvertrouwen geeft. Heeft geeft motivatie en richting aan je dag en je toekomst en je ontwikkelt er een positieve energie mee, met alle gevolgen van dien 😉

Dus waarom doe ik dit?

Omdat ik mensen wil helpen, steunen, zien, motiveren en inspireren. Omdat het fijn is om contact te maken met anderen en je blij te voelen. Omdat ik dat zelf vaak gemist heb. Omdat ook ik dat nodig heb, omdat het zo vaak zo spannend is om te doen (lukt het wel of niet, doe ik het wel goed), omdat ik het zelf moeilijk vind het te vragen aan- of te ontvangen van anderen. Omdat het mijn levensles is? Mijn missie? Mijn karma? Het is in ieder geval mijn waarom 😉

“iedereen heeft recht op een leuk leven”

Wat is jouw waarom?

 

 

 

 

2 gedachten over “Waarom doe je dit?

  1. Wat een mooi en openhartig bericht Wendy. Ik heb veel respect voor je.

    1. Dank je wel voor deze lieve reactie Ellen 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *