Gepost op

Eenzaamheid, het is een dingetje..

Wanneer ben je nou eenzaam? Ik weet het niet, ik kan alleen maar nadenken over wat ik zelf af en toe voel

Eenzaamheid…

Ik heb mensen genoeg om me heen, lieve vrienden, familieleden, buren waar ik goed contact mee heb..dus eenzaam, ben ik dat?

Ik ben van de week 50 geworden. alle kinderen waren er, familie van mijn kant was er ook (voor een groot deel) ,  wat kennissen en vrienden… dus eenzaam, nee dat ben ik niet..toch?

Waarom heb ik dan soms toch zo’n eenzaam gevoel?

Hmm.

Naar mijn idee zit eenzaamheid in je vezels, in je systeem. Er kunnen veel mensen om je heen zijn maar je kunt jezelf juist echt wel heel alleen voelen. Waar dat door komt…?

Door die ene die niet de moeite heeft genomen naar je toe te komen..door die ouder die er voor het eerst niet bij is door overlijden.. door juist die mensen die niet de tijd voor je hebben genomen om aandacht voor je te hebben, dat is misschien wel eenzaamheid. Ik ben in die zin niet (altijd) eenzaam, maar ik voel het wel zo af en toe, door het ontbreken van de nodige aandacht misschien.

Kerst en een nieuwjaars wisseling, wat een emoties maakt dat vaak los. We houden allemaal van elkaar en wensen elkaar het allerbeste. Heb jij ook dat kaartje gestuurd naar dat verre familielid? Heb jij ook een kaartje in de bus gestopt van die buren die je eigenlijk nooit spreekt maar toch het beste wenst?

Een wens van een afstand, makkelijk te maken..maar ga je werkelijk bijdragen om die wens in vervulling te laten gaan?

“Ik wens je vooral gezondheid”. Ga jij die mensen helpen? “Ik wens je geluk.” Ga jij weten wat geluk voor hen is en daaraan bijdragen? “ik wens je warme en gezellige dagen”.. Ga jij daar iets mee doen?

Wensen zijn zo makkelijk gedaan, maar…wat wens je nu werkelijk?

Besef dat, waneer je iemand iets toewenst als je dat kaartje beschrijft..of die doorstuur video die je naar iedereen in  je vriendenlijst doorstuurt met één klik – voor het gemak – aan iedereen in je vriendenlijst. Een persoonlijk bericht blijft persoonlijk, daar kan geen digitaal berichtje tegenop 🙂

En bedenk vooral; er zijn veel mensen die geen familie hebben. Geen contact met buren. Geen kinderen die betrokken zijn. Of gewoon geen kinderen hebben. Geen partner. Geen ouders. Geen broers of zussen. Of er zijn mensen die dit allemaal wel hebben maar elke dag toch weer eenzaam afsluiten..door bovenstaande.

Wensen zijn wensen, die komen (hopelijk) vanuit het hart. Vraag aan een ieder wat hun diepste wens is, en het is er één uit het hart. Als mensen een wens doen is het vaak voor een ander.

Ik breek die regel.

Ik wens iets voor mezelf. Ik wens dat ik een heleboel mensen kan verbinden. En daarmee mezelf verbind, met anderen. <3

‘Iedereen heeft recht op een leuk leven’

Wendy

 

 

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *